Op 6 April was het dan zover; voor het eerst in 2 jaar vlieg ik weer terug naar die heimat. Op het vliegveld natuurlijk de laatste, ceremoniële, en voor iedereen in Ierland woonachtige verplichtte, pint Guinness. Het was op een Goede Vrijdag dus het vliegveld is ook de enige plek waar een pint te nuttigen is. Awel, na deze pint is het op naar de check-in en daar mag ik in de rij staan met zo'n veertig jonge Iertjes in trainingspakjes. Het is de jeugd van de Wicklow Rovers F.C. die in Eindhoven bij de PSV jeugd gaan kijken hoe het spelletje gespeeld moet worden, wnat in Ierland heeft men van voetbal niet veel belegen kaas gegeten (iets wat ook niet te krijgen is in Ierland vandaar). Mijn broeder komt me ophalen op het vliegveld in Eindhoven en na een wilde tocht in een bus die door dele van Eindhoven rijdt die ik nog nooit gezien heb (in 4 jaar is er zo veel bij gebouwd dat het wel een andere stad had kunnen zijn) geraken we op het station. Hier heb ik de eerste smulrol (uit een au...