Oisín McConville
Oisín McConville (in het Iers Oisín Mac Conmhaoil) is één van die spelers die dat niveau heeft bereikt waarop je een legende bent tijdens je actieve spelerscarrière. Op 33-jarige leeftijd heeft hij bijna alles gewonnen wat men als Gaelic Football speler maar kan winnen.
Oisín werd op 13 Oktober 1975 geboren in Crossmaglen in het zuiden van County Armagh, een streek die geplaagd werd tijdens de “Troubles” door aanslagen en geweld van beide kanten in het conflict. In totaal werden er in en rond Crossmaglen 58 politiemensen en 124 Britse soldaten omgebracht door de Provisional IRA.
Ongetwijfeld geen makkelijke plek om op te groeien deed Oisín wat iedere jongen uit Crossmaglen doet in zijn jeugd en dat is Gaelic Football spelen bij de plaastelijke club, Crossmaglen Rangers (Raonaithe Crois Mhic Lionnáin in het Iers).
De Crossmaglen Rangers is een club die het in zijn geschiedenis niet makkelijk heeft gehad, spelende nabij de grens tussen 2 staten die minstens 30 jaar min of meer met elkaar in oorlog waren. Páirc Oilobheir Pluinceid Crois Mhic Lionnáin (St. Oliver Plunkett Park) werd op 19 april 1959 geopend en is de thuisbasis voor de Rangers en af en toe ook voor Armagh GAA.
In 1971 nam het Britse leger een deel van de clubgrond in voor een militaire basis ondanks hevig protest van de club en het Ierse ministerie voor Buitenlandse zaken. Het zou tot februari 2007 duren totdat de clubgrond volledig terug gegeven werd. Hoe ernstig de situatie al die jaren bleef blijkt onder andere uit de brief die GAA President Conor Ó Murchú schreef aan Taoiseach Jack Lynch in 1977:
“The occupation of the property by the British Army, with the constant damage and deliberate destruction of the property plus the harassment and interference with the members of the GAA and the community, constitute an appalling deprivation of the rights of the community.
“I am appealing to you to bring your own good offices to bear on the powers that be, i.e. I take it the British Government at present, to
(1) withdraw the troops from using the property,
(2) give back full possession to the club, the rightful owners of the property,
(3) pay adequate compensation for damage to pitch, property and the community.”
Meer dan eens blokkeerde het Britse leger toegangspoorten met tanks waarvan de garantie was gegeven dat ze alleen gebruikt zouden worden wanneer de basis aangevallen werd. Ook reed een der tanks door een muur rondom het veld terwijl men de officiele poort had kunnen gebruiken. Meer dan eens werd het veld ook omsingeld door het Britse leger tijdens wedstrijden waarbij supporters en spelers beledigingen moesten ondergaan en gedwongen werden zich te identificeren.
In 1986 werden tijdens een training in de hal voor de onder 14 en onder 16 jeugd de jongens geslagen en bespuwd door RUC-officieren op weg naar de training.
Het is niet bekend of Oisín hierbij was maar aangezien hij op dat moment 11 was is dat heel goed mogelijk. In ieder geval moet het niet makkelijk geweest zijn op te groeien in deze omgeving.
Desondanks won Oisín met zijn club 13 Armagh titels (2008, 2007, 2006, 2005, 2004, 2003, 2002, 2001, 2000, 1999, 1998, 1997, 1996), 7 Ulster Senior Club Football Championships (1996, 1998, 1999, 2004, 2006, 2007, 2008) en 4 All-Ireland Senior Club titels (2007, 2000, 1999, 1997).
Dat Oisín een legenadrische speler zou worden bleek al op jonge leeftijd. Tijdens zijn middelbare schooltijd op Abbey Christian Brothers School in Armagh viel hij vooral op als een speler met een enorme snelheid en als left wing forward was hij het die steeds de records behaalde voor het hoogste aantal punten per wedstrijd. Zijn eindexamen deed hij op St.Patrick's grammar school en ook met deze school behaalde hij de final van de MacRory Cup, dé competitie voor middelbare scholen in Ulster.
Naast spelen voor zijn school werd McConville ook steeds geselecteerd voor de county teams in Armagh en Oisín wist nationale titels te behalen op onder-14, onder-16, Minor League, Minor Championship en onder-21 Championship (2x) niveau.
Op 19-jarige leeftijd werd hij eindelijk geselecteerd voor het senior en ook hiermee wist hij records te breken. 7 Ulster titels, een All-Ireland medaille (de eerste voor County Armagh), 1 National League titel (ook de eerste ooit voor Armagh) en 2 All-Stars tonen ons dat we hier een speler voor ons hebben van exceptionele klasse.
De jongen uit een hoek van Ierland waar lang van gedacht werd dat er nooit vrede zou komen werd een symbool waar heel Ierland trots op kan zijn. Andere spelers van andere counties roemen hem om zijn sportiviteit en ondanks alle successen is hij altijd de jongen gebleven die hij was: de ingetogen, rustige maar oh zo pientere Oisín.
Oisín werd op 13 Oktober 1975 geboren in Crossmaglen in het zuiden van County Armagh, een streek die geplaagd werd tijdens de “Troubles” door aanslagen en geweld van beide kanten in het conflict. In totaal werden er in en rond Crossmaglen 58 politiemensen en 124 Britse soldaten omgebracht door de Provisional IRA.
Ongetwijfeld geen makkelijke plek om op te groeien deed Oisín wat iedere jongen uit Crossmaglen doet in zijn jeugd en dat is Gaelic Football spelen bij de plaastelijke club, Crossmaglen Rangers (Raonaithe Crois Mhic Lionnáin in het Iers).
De Crossmaglen Rangers is een club die het in zijn geschiedenis niet makkelijk heeft gehad, spelende nabij de grens tussen 2 staten die minstens 30 jaar min of meer met elkaar in oorlog waren. Páirc Oilobheir Pluinceid Crois Mhic Lionnáin (St. Oliver Plunkett Park) werd op 19 april 1959 geopend en is de thuisbasis voor de Rangers en af en toe ook voor Armagh GAA.
In 1971 nam het Britse leger een deel van de clubgrond in voor een militaire basis ondanks hevig protest van de club en het Ierse ministerie voor Buitenlandse zaken. Het zou tot februari 2007 duren totdat de clubgrond volledig terug gegeven werd. Hoe ernstig de situatie al die jaren bleef blijkt onder andere uit de brief die GAA President Conor Ó Murchú schreef aan Taoiseach Jack Lynch in 1977:
“The occupation of the property by the British Army, with the constant damage and deliberate destruction of the property plus the harassment and interference with the members of the GAA and the community, constitute an appalling deprivation of the rights of the community.
“I am appealing to you to bring your own good offices to bear on the powers that be, i.e. I take it the British Government at present, to
(1) withdraw the troops from using the property,
(2) give back full possession to the club, the rightful owners of the property,
(3) pay adequate compensation for damage to pitch, property and the community.”
Meer dan eens blokkeerde het Britse leger toegangspoorten met tanks waarvan de garantie was gegeven dat ze alleen gebruikt zouden worden wanneer de basis aangevallen werd. Ook reed een der tanks door een muur rondom het veld terwijl men de officiele poort had kunnen gebruiken. Meer dan eens werd het veld ook omsingeld door het Britse leger tijdens wedstrijden waarbij supporters en spelers beledigingen moesten ondergaan en gedwongen werden zich te identificeren.
In 1986 werden tijdens een training in de hal voor de onder 14 en onder 16 jeugd de jongens geslagen en bespuwd door RUC-officieren op weg naar de training.
Het is niet bekend of Oisín hierbij was maar aangezien hij op dat moment 11 was is dat heel goed mogelijk. In ieder geval moet het niet makkelijk geweest zijn op te groeien in deze omgeving.
Desondanks won Oisín met zijn club 13 Armagh titels (2008, 2007, 2006, 2005, 2004, 2003, 2002, 2001, 2000, 1999, 1998, 1997, 1996), 7 Ulster Senior Club Football Championships (1996, 1998, 1999, 2004, 2006, 2007, 2008) en 4 All-Ireland Senior Club titels (2007, 2000, 1999, 1997).
Dat Oisín een legenadrische speler zou worden bleek al op jonge leeftijd. Tijdens zijn middelbare schooltijd op Abbey Christian Brothers School in Armagh viel hij vooral op als een speler met een enorme snelheid en als left wing forward was hij het die steeds de records behaalde voor het hoogste aantal punten per wedstrijd. Zijn eindexamen deed hij op St.Patrick's grammar school en ook met deze school behaalde hij de final van de MacRory Cup, dé competitie voor middelbare scholen in Ulster.
Naast spelen voor zijn school werd McConville ook steeds geselecteerd voor de county teams in Armagh en Oisín wist nationale titels te behalen op onder-14, onder-16, Minor League, Minor Championship en onder-21 Championship (2x) niveau.
Op 19-jarige leeftijd werd hij eindelijk geselecteerd voor het senior en ook hiermee wist hij records te breken. 7 Ulster titels, een All-Ireland medaille (de eerste voor County Armagh), 1 National League titel (ook de eerste ooit voor Armagh) en 2 All-Stars tonen ons dat we hier een speler voor ons hebben van exceptionele klasse.
De jongen uit een hoek van Ierland waar lang van gedacht werd dat er nooit vrede zou komen werd een symbool waar heel Ierland trots op kan zijn. Andere spelers van andere counties roemen hem om zijn sportiviteit en ondanks alle successen is hij altijd de jongen gebleven die hij was: de ingetogen, rustige maar oh zo pientere Oisín.
Comments